James Dashner signeersessie


Als je mij op Twitter volgt zal het je niet ontgaan zijn dat ik gisteren afreisde naar Den Haag voor de signeersessie van James Dashner. Met in mijn rugtas drie boeken - één van mezelf en twee van schoolgenootjes. En ik had een missie: voor iedereen een handtekening scoren.

Het begon om twee uur, maar ik kwam al een uurtje eerder aan in Den Haag. Ik wilde namelijk niet dat het zou gebeuren dat ik de boekwinkel niet op tijd kon vinden. Gelukkig viel het mee en vond ik hem meteen. Ik besloot om alvast even binnen te kijken en zag meteen de rij. Snel sloot ik aan, zodat ik nog redelijk vooraan stond. 

Toen kwam er iemand van de boekhandel langs met post-its waar we onze namen op moesten schrijven. Braaf plakte ik op ieder boek een briefje. Via Twitter sprak ik af met Angela en Joost om ook een boek voor hun te laten signeren, dus ik had een mooi stapeltje boeken in mijn armen. En toen kwamen de horror woorden: "Je mag maximaal twee boeken laten signeren." Help! Zowel de mensen voor als achter mij raakten ook een beetje in paniek. Ik besloot om mijn eigen boek te laten signeren en die van Angela, omdat ze zo'n mega fan is. 

Toen kwam James Dashner, en het eerste wat me opviel was zijn stem. Ik vind dat hij echt een fijne stem heeft om naar te luisteren. Maar goed. Hij vertelde dat hij blij is met de films, ook al is er wat veranderd ten opzichte van de boeken. Daarna zei hij dat hij op zijn eigen manier een soort van Stephen King boeken wil gaan schrijven en bedankte hij ons dat we allemaal gekomen waren. 
Tijdens het signeren was hij heel vriendelijk en hij nam ook echt de tijd voor iedereen.



Ik vond het best jammer om drie mensen toch een beetje teleur te stellen, aangezien ik geen handtekening voor hun had kunnen scoren. Daarom besloot ik na een bezoekje aan de ABC om voor een tweede keer te gaan. Ik kwam aanlopen en zag de bui al hangen; ik was nét te laat. De verkoopster zei me dat ik helaas te laat was en ik wilde net met mijn "Oh, wat jammer"-speech beginnen, toen de meisjes die achterin de rij stonden zeiden dat ik bij hun hoorde. De verkoopster geloofde er niks van, maar ik mocht toch door. Zo mooi. 

Dit keer kletste ik de hele tijd met de mensen die voor me stonden over boeken. Het was echt super gezellig. En zoals iemand zei: "Ik denk dat we allemaal wel een beetje sociaal ongemakkelijk zijn en dat we daardoor juist nu zoveel kletsen." 

Maar ik had nog steeds een probleem: ik had nog drie boeken om te laten signeren en ik mocht er maar twee. Ik besloot om ze toch alle drie mee te nemen, omdat ik niet verwachtte dat dat een probleem zou zijn, al helemaal niet omdat ik de allerlaatste was. Toen ik aan de beurt was, glimlachte hij en zei hij: "Hey, I remember you!" Ik denk dat het door mijn haar komt, jongens, haha. Dashner signeerde de drie boeken, waarvan twee op bladzijde 250.

Omdat het toen al best laat was en ik langer dan een uur in de trein zou zitten, heb ik verder niet meer geshopt in Den Haag. Maar dat vind ik niet erg, want de dag was al leuk genoeg. Helemaal toen ik de superleuke reacties kreeg van degenen voor wie ik een boek had laten signeren, nadat ik ze een foto stuurde. 

Sophie

3 opmerkingen:

  1. Je krijgt ooit je chips. En een awkward knuffel. En een dankbede. En.... Gewoon bedankt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat super leuk dat je James Dashner hebt ontmoet en zo lief dat je ook boeken van andere mensen hebt laten signeren! :D

    BeantwoordenVerwijderen