Recensie: Ink



Laatst zag ik dit boek in de Waterstones staan. Het viel op door de waanzinnige cover en na het lezen van de omschrijving moest 'ie gewoon mee naar huis. Was de liefde op het eerste gezicht terecht?

 Titel: Ink 
 Auteur: Alice Broadway 
 Uitgeverij: Scholastic Ltd 
 ISBN: 9781407172842 
 Aantal bladzijden: 366 
 Serie: Deel 1 van ? 
 Genre: YA fantasy 
 Gelezen in het Engels 


Every action, every deed, every significant moment is tattooed on your skin for ever. When Leora's father dies, she is determined to see her father remembered forever. She knows he deserves to have all his tattoos removed and made into a Skin Book to stand as a record of his good life. But when she discovers that his ink has been edited and his book is incomplete, she wonders whether she ever knew him at all.

Ik was zo enthousiast over dit boek toen ik het opensloeg, dat ik meteen helemaal in het verhaal zat. Het verhaal heeft een fijn en mysterieus sfeertje en de hoofdpersoon Leora neemt je meteen mee in het verhaal, dus ik kon niet stoppen met lezen. Door de toetsweek die tussendoor kwam moest ik het boek even twee weken lang wegleggen, maar toen ik het weer oppakte, wist ik meteen waar ik gebleven was en ik herinnerde me alles heel goed.

In het begin is het vooral kennismaken met de wereld waarin dit verhaal zich afspeelt. Ik zou het een dystopie noemen, maar geen verschrikkelijke. Al vrij snel leer je hoe het werkt in deze wereld en wat Leora is overkomen. En vanaf dat moment vond ik het boek vrij voorspelbaar. Telkens als er hints werden gegeven, dan dacht ik oh, dan gaat dit sowieso gebeuren en dan gebeurde het ook even later. Vooral tijdens de eerste helft van het boek had ik dit, in de tweede helft lukte het me soms maar voor de helft om het te raden. Nu klinkt het best negatief dat ik het zo voorspelbaar vond, maar zo ervoer ik dat niet. Het was een beetje als Wie is de Mol kijken, ik keek/las het omdat ik het vermakelijk vond en bevestiging wilde zien dat ik gelijk had. Want het concept van Ink is gewoon geweldig, dat kon ik niet vervelend vinden.
Verder vind ik het heel tof dat de verhalen die zo belangrijk zijn voor de mensen ook af en toe verteld worden in dit boek. Onder andere Doornroosje kwam terug, maar ook andere - voor mij onbekende en waarschijnlijk door de schrijfster verzonnen - verhalen die het verhaal ondersteunen en even kort onderbreken.

Leora vind ik een onwijs tof personage, ze kwam zo "normaal" en rustig over. Wel had ik liever gezien dat ze iets beter was uitgewerkt, dat je als lezer haar twijfels en mening beter kunt begrijpen. Soms leek ze een beetje te snel te veranderen en vooral op het einde was ik hierdoor een beetje verward. Maar dit zorgde er dan wel weer voor dat het verhaal iets minder voorspelbaar werd. De andere personages waren prima, maar erg oppervlakkig, wat ik wel jammer vind.

Dat ik de cover mooi vind, heb ik voor mijn gevoel al duizend keer gezegd op het internet. Maar de cover is niet alleen prachtig, maar past ook perfect bij het boek. Leora kan mensen hun levensverhaal lezen door naar hun tatoeages te kijken en ik kan me zo voorstellen dat als Leora naar de cover zou kijken, ze dit verhaal ook zou kennen.

Mijn enthousiasme was zeker weten terecht. Ik kwam erachter dat dit een serie gaat worden (alleen niet uit hoeveel delen het zal bestaan, helaas), en ik kan echt niet wachten om weer in deze wereld te duiken. Ik hoop dat ik de personages dan wat beter ga leren kennen en dat ik over die verschrikkelijke cliffhanger heen kom.


Mijn recensie in een GIF:
Afbeeldingsresultaat voor i knew it .gif

Sophie

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen